Το θρυλικό πλέον Mini είναι το "παιδί" του εμπνευσμένου Έλληνα σχεδιαστή Αλεξάνδρου Ισιγόνη. Ήταν Αύγουστος του 1959, όταν η British Leyland παρουσίαζε ένα όχημα, που όμοιό του δεν είχε δει έως τότε η παγκόσμια αγορά του αυτοκινήτου. Το όχημα αυτό ήταν το Mini, ένα αυτοκίνητο που είχε τον κινητήρα εγκάρσια τοποθετημένο εμπρός, κίνηση στους εμπρός τροχούς και έχοντας μήκος μόλις 3,05 μέτρα πρόσφερε 80% από το χώρο του στους επιβάτες και μόλις το 20% φιλοξενούσε τα μηχανικά μέρη. Ίσως και ο ίδιος ο σχεδιαστής του Mini, ο Α. Ισιγόνης, ο οποίος χάρη στο αυτοκίνητο αυτό τιμήθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο με τον τίτλο του Σερ, να μην πίστευε ότι το δημιούργημά του θα έμενε στην παραγωγή για 40 ολόκληρα χρόνια και θα έγραφε τη δική του ιστορία στο ραλλύ. 

Αμέσως μόλις το Mini βγήκε στις εκθέσεις κάποιος με το όνομα John Cooper αποφάσισε πως θα έπρεπε να κατασκευαστεί ένα αγωνιστικό Mini. Δανείστηκε ένα αυτοκίνητο παραγωγής και του ταίριαξε μια μηχανή από ένα "τζούνιορ" αγωνιστικό αυτοκίνητο. Με αυτή τη μηχανή των 997 κυβικών και τα μικροσκοπικά δισκόφρενα των 7 ιντσών, γεννήθηκε το Mini Cooper. Το Mini Cooper αποκτήθηκε από τη BMC και κατασκευάστηκε μια μικρή φουρνιά 1000 αυτοκινήτων, που έπρεπε να τηρούν τους αγωνιστικούς κανονισμούς. 

Το Mini Cooper των 997 κυβικών βγήκε στην παραγωγή τον Ιούλιο του 1961 και μέχρι το Νοέμβριο του 1963 κατασκευάστηκαν 24.860 αυτοκίνητα. Αμέσως μετά αντικαταστάθηκε από την έκδοση των 998 κυβικών. Αυτή την περίοδο, ο John Cooper δοκίμαζε τα junior αγωνιστικά του και τα Mini στην πίστα, αλλά χρειαζόταν περισσότερη δύναμη. Οι μικρής κυλινδρικής διαμέτρου μηχανές που είχαν τοποθετηθεί στα αυτοκίνητά του είχαν αναπτυχθεί όσο το δυνατόν καλύτερα. Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να σχεδιαστεί μια νέα μηχανή. Μια νέα μηχανή 1071 κυβικών δημιουργήθηκε και τοποθετήθηκε στο Mini Cooper. Αυτό το νέο υψηλής απόδοσης Mini ονομάστηκε Cooper 'S'. Το νέο μοντέλο είχε 15 bhp παραπάνω από το 998cc Cooper και επίσης δισκόφρενα 7,5 ιντσών, που ήταν μια σπουδαία βελτίωση πάνω στο παλιό σχέδιο. Η πλήρης παραγωγή άρχισε τον Απρίλιο του 1963. 

Η επόμενη χρονιά είχε πολλή δουλειά για το Mini Cooper. Προστέθηκαν δύο ακόμη μοντέλα και το Cooper κέρδισε το ράλλυ του Monte Carlo. Τα δύο νέα μοντέλα ήταν τα Mini Cooper 'S' των 970cc και των 1275cc, που σχεδιάστηκαν για να διαγωνιστούν αντίστοιχα στις κατηγορίες μέχρι 1000cc και 1300cc. To 970cc Cooper ήταν ένα πολύ επιτυχημένο αγωνιστικό αυτοκίνητο αλλά εξαιτίας του κακού μάρκετινγκ κατασκευάστηκαν μόνο 963 από τον Ιούνιο του 1964 έως τον Απρίλιο του 1965. Το λανσάρισμα του 1275cc ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1964 σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Η μεγαλύτερη μηχανή του το καθιστούσε ικανό να φτάνει τα 60 μίλια την ώρα σε 10,9 δευτερόλεπτα και να έχει μέγιστη ταχύτητα τα 97 μίλια την ώρα. Αυτό μπορεί να μην ακούγεται εξαιρετικό σήμερα αλλά το 1964 ήταν εντυπωσιακό για ένα τόσο μικρό αυτοκίνητο. Τον Αύγουστο του 1964 η παραγωγή του 1071cc Mini Cooper σταμάτησε, αφού είχαν κατασκευαστεί συνολικά 4031 αυτοκίνητα. Αφού σταμάτησε η σύντομη ζωή του 970cc Cooper 'S' , έμεινε μόνο το 998cc Cooper και το 1275cc Cooper 'S'. Η αντικατάσταση του Mk1 Mini από το Mk2 το Σεπτέμβριο του 1967 έφερε πολλές αισθητικές αλλαγές αλλά όχι πολλές μηχανικές. 

Οι αγωνιστικές επιτυχίες του Mini συνεχίστηκαν. Αυτό έκανε το όνομα πολλών ανθρώπων πολύ γνωστό. Ήταν το 1968 με την είσοδο του Ford Escort που ελαττώθηκαν οι επιτυχίες του Mini. 

Προς το τέλος του 1968, η British Motor Corporation συγχωνεύτηκε με την Leyland και το κόστος μειώθηκε σημαντικά. Η παραγωγή του 998cc Cooper σταμάτησε το Νοέμβριο του 1969, αφού είχαν κατασκευαστεί 55.760 αυτοκίνητα. Αυτό ήταν το πιο επιτυχημένο Mini Cooper που είχε δημιουργηθεί. Το 1275cc Cooper 'S' επίσης τελικά ναυάγησε εξαιτίας των μειώσεων στο κόστος, αλλά όχι πριν δεχτεί την αλλαγή Mk3. Αυτό το Mk3 Cooper δεν ήταν διαφορετικό από οποιοδήποτε άλλο Mini. Ήταν αυτό, αλλά και το γεγονός ότι έπρεπε να ανταγωνιστεί το 1275GT Mini, που οδήγησε στην παύση της παραγωγής τον Ιούνιο του 1971 και αφού είχαν κατασκευαστεί 1570 αυτοκίνητα.

Ωστόσο δεν είχαν χαθεί τα πάντα, η παραγωγή του Mini Cooper άρχισε πάλι τον Ιούνιο του 1990. Μια ειδική σειρά 1000 αυτοκινήτων δημιουργήθηκε, που ονομάστηκε RSP Coopers (Rover Special Products - Ειδικά/Εκλεκτά Προϊόντα της Rover). Αυτό το νέο Mini Cooper πήρε τη μηχανή του από το MG Metro και είχε μέγιστη ταχύτητα τα 92 μίλια την ώρα και επιτάχυνση 0-60 σε 11,3 δευτερόλεπτα. Εξαιτίας των πιο αυστηρών περιβαλλοντικών κανονισμών η παραγωγή αυτού του Cooper σταμάτησε το Σεπτέμβριο του 1991. Αντικαταστάθηκε από μια νέα έκδοση τον Οκτώβριο του 1991 με ηλεκτρονικό  σύστημα διαχείρισης. Αυτή η έκδοση αντικαταστάθηκε το 1997 από το twin-point Mini Cooper, που μπορεί να έχει την ίδια μηχανή με το πρώτο Mini του 1959, αλλά τώρα παρουσιάζει πολλές αλλαγές για καλύτερη οδήγηση. 

Το τελευταίο Mini κατέβηκε από τη γραμμή συναρμολόγησης στο εργοστάσιο Longbridge τον Οκτώβριο του 2000.